30 συνηθισμένες ελληνικές εκφράσεις που σιγά σιγά χάνονται...

Συνηθισμένες εκφράσεις του παρελθόντος που σιγά σιγά χάνονται παραχωρώντας τη θέση τους σε νέες, που έχουν κι αυτές τη δική τους ιστορία, χωρίς όμως των παλιών εκφράσεων τη χάρη και τη φαντασία.

Είσαι μια… τρελοκαμπέρω!

Εδώ έχουμε μια λέξη που προέρχεται από κύριο όνομα πραγματικού προσώπου -χωρίς καν να το γνωρίζουν ακόμα και πολλοί από όσους την έχουν χρησιμοποιήσει.

Έτσι λέγονταν παλιά οι γειτονιές της Αθήνας

Πού βρίσκονταν τα Κατσικάδικα; 
Πώς λέγονται σήμερα οι Κουκουβάουνες; 
Πού είναι το Τουρκολίμανο και ποια γειτονιά γνωρίζουν οι κάτοικοι της και ως Μαγκουφάνα; 
Ακολουθήστε μας, σε μια βόλτα στα παλιά τοπωνύμια των περιοχών της Αθήνας.
Κατσικάδικα: Στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ακόμα σχεδιαζόταν η Πλατεία Δεξαμενής, το Κολωνάκι αποκαλούταν Κατσικάδικα, και βόρεια της πλατείας δεν υπήρχαν παρά καλύβες βοσκών.

Πως γεννήθηκε η Ελβιέλα και τα σπορτέξ – Το ελληνικό παπούτσι που σημάδεψε ολόκληρες γενιές

Διαβάστε περισσότερα για την ιστορία του ελληνικού παπουτσιού.
Η Ελληνική Βιομηχανία Ελαστικού (ΕΛΒΙΕΛΑ) ήταν μεγάλη βιομηχανία κατασκευής ειδών από καουτσούκ. 

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1928 από τους Νικόλαο Μαυροφίδη και Νικόλαο Αγνιάδη, κι οι δυο με καταγωγή από τη Μικρά Ασία (ο πρώτος από το Ικόνιο). 
Το είδος για το οποίο είναι γνωστή είναι τα πάνινα αθλητικά παπούτσια με λαστιχένια σόλα,

Ξέρεις τι δεν καταλαβαίνω με σας τις νέες, σήμερα; Το γιατί παραπονιέστε;

Ξέρεις τι δεν καταλαβαίνω με σας τις νέες, σήμερα; 
Το γιατί παραπονιέστε;
Γιατί λέτε πως κουράζεστε; 
Κούραση! Υπάρχει σήμερα κούραση στα σπιτικά σας; Με τόσες ευκολίες;

Κούραση που πλάκωνε τη μάνα μου σαν πέτρα;

Το Ειδικόν: Η τελευταία αυθεντική μπακαλοταβέρνα στον Πειραιά

Μοιάζει σαν σκηνικό από το Μπακαλόγατο, υπήρξε στέκι του Καζαντζίδη, του Παπαϊωάννου και του Τσιτσάνη και έχει σπεσιαλιτέ την ομελέτα με κορν-μπιφ. Πίσω από τα παλιά καπνεργοστάσια του λιμανιού, σύνορα Πειραιά- Ταμπούρια θα βρεις την τελευταία αυθεντική μπακαλοταβέρνα που έχει απομείνει στον Πειραιά, το οινοπαντοπωλείο «Ειδικόν». Με το παλιό ψυγείο της «Εν Ελλάδι, 1938», τα ξύλινα σκαλιστά ράφια και το αρχοντικό μωσαϊκό που έχουν περπατήσει άσημοι και

Γκαζιέρα η επανάσταση της τότε εποχής! Από τα ξύλα στην εποχή της Γκαζιέρας!

Μετά την πυροστιά, όπου οι άνθρωποι έκαναν το φαγητό τους στα ξύλα, μετέπειτα ήλθε η μεγάλη αλλαγή στο τομέα αυτό, η εποχή της Γκαζιέρας.
Θυμάμαι την διαδικασία που γινόταν για να ανάψουν την νέα συσκευή.
Γέμιζαν με μπλε οινόπνευμα το κάτω λεκανάκι της γκαζιέρας και στη συνέχεια του έβαζαν φωτιά, αφού είχε προηγηθεί το τρομπάρισμα στο αποθηκευτικό της δοχείο!
Μετέπειτα την άνοιγαν και ανέβαινε το καύσιμο στην εστία, προκειμένου να λειτουργήσει.
Ενδιάμεσα όταν χαμήλωνε η φλόγα, μεσολαβούσαν ανάλογα τρομπαρίσματα, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία του μαγειρέματος.
Τέλος όταν ήθελαν να την σβήσουν, άνοιγαν την κάτω βαλβίδα, έφευγε η πίεση του καυσίμου και κατά συνέπεια έσβηνε!

Παλιά διακοσμητικά κάδρα σπιτιών και μπακάλικων της δεκαετίας του 1960

Οι πιο παλιοί θα τα θυμάστε σίγουρα. Τα παλιά κάδρα με το ξύλινο πλαίσιο και τις ειδυλλιακές χάρτινες αναπαραστάσεις. Δεν έλειπαν ως διακοσμητικό στοιχείο και από το πιο φτωχικό ακόμη σπιτικό, ιδιαίτερα στα χωριά, στη δεκαετία του 1960. Φτηνιάρικα ήταν και τα διακινούσαν κύρια οι με κάθε μέσο μετακινούμενοι έμποροι της εποχής, οι μεταπράτες. Ή τα άλλα που βλέπαμε στα μπακάλικα των χωριών μας. Το πιο συνηθισμένο εκείνο με τον «πωλών επί πιστώσει» και δίπλα σε αντιπαράθεση ο «πωλών τοις μετρητοίς», καθώς και το άλλο με

Πίσω στην δεκαετία του ΄70 όπως ζούσαμε τότε

Εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 70 επιστρέφει η χώρα και μαζί της οι κάτοικοι που αναγκάζονται πλέον να αλλάξουν συνθήκες διαβίωσης και τρόπο ζωής.

 Όσοι είστε  πάνω από 40 ετών θα θυμάστε από την παιδική σας ηλικία, εκεί μετά το 75, όπου δεν υπήρχαν τηλέφωνα σε πολλά σπίτια, και αναγκάζονταν οι γονείς μας να περιμένουν τις ουρές για ένα τηλέφωνο. Θα  θυμούνται οι παλιότεροι, ότι τότε πολλά σπίτια δεν είχαν ρεύμα, και τα πράγματα πάγωνα με το ψυγείο πάγου. Θα θυμούνται ότι…τότε δεν υπήρχε η έννοια του εξοχικού, ή των διακοπών σε πεντάστερα ξενοδοχεία.
Θα θυμούνται ότι  πολλά σπίτια δεν είχαν νερό

Η Ελλάδα 1950-1965: Η καθημερινότητα των ανθρώπων

Ας ξαναδιαβάσουμε την ιστορία μέσα από τις φωτογραφίες[1].

Ο Εμφύλιος μόλις έχει τελειώσει. Οι άνθρωποι, μέσα σ’ αυτή τη χαώδη κατάσταση, προσπαθούσαν να οργανώσουν τη ζωή τους.

Ο αγώνας γινόταν για ένα πιάτο φαΐ, για ένα τρύπιο παντελόνι ή φουστάνι, για ένα ζευγάρι παπούτσια, που είχαν βαρεθεί να πηγαινοέρχονται στον τσαγκάρη.

 Για να βρεθούν όμως κι αυτά, ο αγώνας γινόταν κυρίως για τη δουλειά, για το μεροκάματο.

Οι διάφορες συντεχνίες , συγκεντρωμένες σε γνωστά στέκια, περίμεναν από τα ξημερώματα τους εργολάβους, αλλά και

Η φωτογραφία της Χριστουγεννιάτικης Αθήνας την δεκαετία του '60 που έχει γίνει χαμός στο Internet!

Τραβήχτηκε τα Χριστούγεννα στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1960.
Η συγκεκριμένη συναρπαστική φωτογραφία άλλων εποχών, κάνει το γύρο του διαδικτύου προκαλώντας ποικίλα συναισθήματα.
Βλέπουμε ένα στιγμιότυπο από τα Χαυτεία, τον Δεκέμβριο του 1960.

Κουτσαβάκια…..

Είναι θέμα ουσίας: η διάχυτη κουλτούρα ενός λαού φαίνεται κύρια στην ανοχή που δείχνει η κοινωνία σε συγκεκριμένες συμπεριφορές. Αφορμή για το άρθρο μας είναι ακριβώς κάποιες συμπεριφορές ανθρώπων που ενώ γελοιοπούν τους ίδιους, ταυτόχρονα εξευτελίζουν την κοινωνία την ίδια μέσω της ανοχής της.

Έχουμε, λοιπόν, ένα χαρακτηριστικό, και τυπικό περιστατικό: εν μέσω μιας δημοσίας εκδήλωσης, κάποιος (έχοντας στο μυαλό του την πρόθεση πρόκλησης φασαρίας, τέτοιας που θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει είτε νομικά είτε για επιχειρηματολογία που να τον εμφανίζει ως θύμα) σπρώχνει κάποιον άλλον με την κοιλιά του, φωνάζοντας ταυτόχρονα “με με σπρώχνεις εμένα, είμαι ο Χ

Μπαϊρακτάρης Δημήτρης!

Ο Δημήτρης Μπαϊρακτάρης σφράγισε ανεξίτηλα με την παρουσία του μια ολόκληρη εποχή. Γεννήθηκε το 1833 στο Αγρίνιο και ήταν γόνος Σουλιώτικης οικογένειας.
Κατατάχθηκε στο στρατό το 1848 και σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός πεζικού. Διακρίθηκε για τη γενναιότητα και το επιτελικό του πνεύμα στην Κρητική επανάσταση, στο Θεσσαλικό πόλεμο αλλά και ως υποστράτηγος της Αστυνομίας.
Εμεινε στην ιστορία για την αυστηρότητα και τις μεθόδους που χρησιμοποίησε στην επιβολή του νόμου στην Αθήνα στα τέλη του 19ου αιώνα.

Η πιο Τρελή Αστυνομική Διαταγή που έχει βγει - Καρδίτσα 1907

Το παρακάτω κείμενο είναι ένα ντοκουμέντο. Πρόκειται για την αστυνομική διαταγή που εξέδωσε ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος Ματαράγκας Καρδίτσας, στις 8 Δεκεμβρίου 1907 και είναι αποκαλυπτική για τα ήθη της επαρχίας εκείνης της εποχής. Απολαύστε το! 

Προς απάσας τας αρχάς που διοικούν το χωρίον Ματαράγκα Καρδίτσης Δήμαρχο, ιερέα του χωριού, Δάσκαλο και άπαντας τους προύχοντας του χωρίου.

Η ιστορία του «Σκαραβαίου»

Η ιστορία του Σκαραβαίου ταυτίζεται με αυτή της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen κι αρχίζει κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1930, στη Ναζιστική Γερμανία.
Η ιδέα για τη δημιουργία του ανήκει στον Αδόλφο Χίτλερ, ο οποίος οραματίστηκε ένα φθηνό αυτοκίνητο, που θα μπορούσε να το αποκτήσει σχεδόν ο καθένας με τις οικονομίες του.

Στον δρόμο 127 χρόνια. Δείτε και το βίντεο

Είναι το παλαιότερο αυτοκίνητο του κόσμου. Κατασκευάστηκε το 1884 και λειτουργεί άψογα ακόμα και σήμερα. Πουλήθηκε για 4,62 εκατομμύρια ευρώ. Θαυμάστε το!

Παλιά λεωφορεία......

Η ιστορία των αστικών λεωφορείων στην Αθήνα

 Στις αρχές του 20ου αιώνα, το κράτος είχε δώσει άδειες για την λειτουργία των αστικών συγκοινωνιών σε ιδιώτες λεωφορειούχους, οι οποίοι, το 1952, ίδρυσαν έξι Κοινά Ταμεία Εκμετάλλευσης Λεωφορείων, τα ΚΤΕΛ, που λειτουργούσαν υπό την εποπτεία του - από το 1941 ιδρυθέντα - Οργανισμού Ελέγχου Αστικών Συγκοινωνιών.


Ακόμη, το 1929 ιδρύθηκε η Ηλεκτρική Εταιρεία Μεταφορών (ΗΕΜ) που είχε ως αρμοδιότητα να λειτουργήσει τραμ, τρόλλεϋ και λεωφορεία στις κεντρικές περιοχές της Αθήνας και του Πειραιά, αλλά από το 1956 περιορίστηκε στα τρόλλεϋ, για να καταργηθεί τελικά το 1970 και να δώσει τη θέση της στον σημερινό ΗΛΠΑΠ.

Το 1961 ιδρύεται η πρώτη κρατική εταιρεία αστικών συγκοινωνιών με την επωνυμία Αστικές Συγκοινωνίες Περιοχής Αθηνών (ΑΣΠΑ), γνωστή και ως 7ο Κ.Τ.Ε.Λ., ενώ τελικά, το 1977, αφαιρούνται δια νόμου οι άδειες λειτουργίας Αττικής Συγκοινωνίας από τους ιδιώτες ιδιοκτήτες λεωφορείων. Τότε ιδρύονται η Επιχείρηση Αστικών Συγκοινωνιών (η οποία καταργήθηκε το 1992) και ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών για το σχεδιασμό, το συντονισμό και την εποπτεία του όλου συστήματος συγκοινωνιών της Πρωτεύουσας, που το 1993 έγινε ο σημερινός ΟΑΣΑ (Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Αθηνών) με τις ίδιες αρμοδιότητες.

Το 1994 ιδρύθηκε η Εταιρεία Θερμικών Λεωφορείων (ΕΘΕΛ), σκοπός της οποίας είναι η εκτέλεση και εκμετάλλευση του συγκοινωνιακού έργου με θερμικά λεωφορεία, στην περιοχή αρμοδιότητας του ΟΑΣΑ.

                                                                                   

                           Στα παλια λεωφορεια, την παλία εποχη ,
                            οι συζητησεις διναν και παιρναν.
                            Ο κοσμος μιλουσε ελευθερα,
                     οι ανθρωποι επικοινωνουσαν λες και ηταν παλιοι γνωριμοι.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/

Μουσείο ιστορίας του τηλεφώνου

Για την ακρίβεια είναι η προσωπική συλλογή του γενικού διευθυντή μια εταιρείας τηλεπικοινωνιών της Μόσχας. 

Το μουσείο είναι κλειστό για το κοινό και επιτέπεται η είσοδος μόνο σε επιλεγμένους επισκέπτες και μέσα μαζικής ενημέρωσης. 

Ωστόσο σύντομα οι εργασίες δημιουργίας του μουσείου ολοκληρώνονται και αναμένεται να ανοίξει τις πύλες του στο κοινό, το καλοκαίρι του 2011. 

Το μουσείο βρίσκεται στην Αγία Πετρούπολη.

Πηγή: perierga.gr http://perierga.gr