Μπακάλικα, εδώδιμα αποικιακά ...με τη σέσουλα και ο «μπακαλόγατος» της γειτονιάς !

Κάποιες πρώτες πληροφορίες 
Η εργασιακή πρακτική στα παλαιά παντοπωλεία, δεν είχε καμία σχέση με τη σημερινή πρακτική στα σούπερ μάρκετ ή στα μίνι μάρκετ ή και τα σύγχρονα «μπακάλικα». 
  Κατ' αρχήν, ήταν άλλη η μονάδα μετρήσεως: ήταν η οκά, τουρκικής προελεύσεως, που υποδιαιρούνταν σε 400 δράμια (μία οκά αντιστοιχούσε σε 1.280 γραμμάρια). Οι πελάτες ζητούσαν π.χ. 2 οκάδες πατάτες ή 150 δράμια φέτα.

Μια Σαντορίνη από το παρελθόν.....!!!!

Το θρυλικό παντοπωλείο του Καρουάνου, στα Φηρά

 Γράφει ο Μάρκος Ζώρζος
Φίλοι μου,
Καλό χειμώνα να έχουμε όλοι, σε λίγο έρχονται τα Χριστούγεννα η Πρωτοχρονιά και πάλι από την αρχή. Είναι κάτι που το θέλουμε και μάλιστα να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, μη ρωτήσετε γιατί; Γιατί σε κάθε γιορτή λέμε, και του χρόνου, άρα το θέλουμε. Υπάρχουν όμως πολλά πράγματα που δεν ξανάρχονται. Ποιος ξέρει άραγε, αν είναι για καλλίτερα ή χειρότερα. Ο χρόνος θα δείξει.
Αφορμή για το σημερινό μου θέμα είναι η χθεσινή βραδινή κουβεντούλα που είχα με τον φίλο μου τον Αντώνη. Ανάμεσα στα πολλά που λέγαμε η συζήτηση ήρθε για τα καταστήματα τροφίμων πως είναι σήμερα και πως ήταν πριν 40-50 χρόνια. Ο Αντώνης δεν μεγάλωσε στην Σαντορίνη ήρθε και έγινε

Μπακάλης είσαι και φαίνεσαι!

Η φωτογραφία από το giapraki.com

Πολλές φορές το ‘μπακάλης’ το λέμε υποτιμητικά, για κάποιον που κάνει χονδροειδείς υπολογισμούς και προχειροδουλειές και πιο συχνό ακόμα είναι το ‘μπακάλικος’ ή ‘μπακαλίστικος’ που το λέμε για έναν εμπειρικό και πρόχειρο τρόπο εργασίας· βέβαια, όταν ο τρόπος αυτός φέρνει αποτελέσματα χωρίς να χολοσκάει για τη θεωρία, μπορεί η λέξη ‘μπακάλικος’ να πάρει και ελαφρώς θετική απόχρωση. Όμως, δεν θα μιλήσω γι’ αυτή καθαυτή τη λέξη.
Θα μιλήσω για την τουρκική λέξη bakkal, από την οποία βέβαια

Παλιά διακοσμητικά κάδρα σπιτιών και μπακάλικων της δεκαετίας του 1960

Οι πιο παλιοί θα τα θυμάστε σίγουρα. Τα παλιά κάδρα με το ξύλινο πλαίσιο και τις ειδυλλιακές χάρτινες αναπαραστάσεις. Δεν έλειπαν ως διακοσμητικό στοιχείο και από το πιο φτωχικό ακόμη σπιτικό, ιδιαίτερα στα χωριά, στη δεκαετία του 1960. Φτηνιάρικα ήταν και τα διακινούσαν κύρια οι με κάθε μέσο μετακινούμενοι έμποροι της εποχής, οι μεταπράτες. Ή τα άλλα που βλέπαμε στα μπακάλικα των χωριών μας. Το πιο συνηθισμένο εκείνο με τον «πωλών επί πιστώσει» και δίπλα σε αντιπαράθεση ο «πωλών τοις μετρητοίς», καθώς και το άλλο με