Διαβάζοντας τα διάφορα χημικά, χρώματα και συντηρητικά (τύπου - Ε) κ.λ.π. που έχουν οι μουστάρδες του εμπορίου μας μπήκε η ιδέα να φτιάξουμε μια δική μας έκδοση.
Προμηθευτήκαμε σιναπόσπορους (καφέ και κίτρινους) και σκόνη μουστάρδας.
Να γνωρίζετε ότι οι καφέ σιναπόσποροι είναι πιο καυτεροί από τους κίτρινους.
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο σκεφτήκαμε να δοκιμάσουμε την ακόλουθη συνταγή (English mustard), με την αντικατάσταση φυσικά του αλκοόλ με φιλτραρισμένο νερό και χωρίς άλλα μπαχαρικά.
Ακολουθεί η δική μας έκδοση στα ελληνικά που δίνει συνολικά 3 κούπες μουστάρδα:
Υλικά:
(1/2) κούπας καφέ σιναπόσποροι
(1/4) κούπας κίτρινοι σιναπόσποροι1 κούπα νερό(1 1/4) κούπα ξίδι1 κούπα μουστάρδα σκόνη(μουλιάζουμε για 20 λεπτά σε μια κούπα νερό) 2 κουταλιές ζάχαρη, 2 κουταλάκια αλάτι.
Εκτέλεση:
Σε ένα γυάλινο δοχείο βάζουμε τους σπόρους μουστάρδας με το νερό και το ξίδι φροντίζοντας έτσι ώστε να καλύπτονται πλήρως. Αφήνουμε για δύο μέρες να φουσκώσουν.Στη συνέχεια, μεταφέρουμε μαζί με όλα τα υπόλοιπα συστατικά σε ένα δυνατό μπλέντερ και αλέθουμε το μείγμα μέχρι να γίνει κρεμμώδες.Όπως βλέπετε και στη φωτογραφία, τα σποράκια δεν διαλύονται τελείως αλλά αυτό της δίνει ένα όμορφο χρώμα και μια πιο πικάντικη γεύση.Αν δοκιμάσουμε αμέσως τη μουστάρδα μας, θα μας φανεί πολύ καυτερή. Αν θέλουμεμια πιο ήπια γεύση, την αφήνουμε να ωριμάσει μερικές μέρες μέχρι να μας ικανοποιεί η γεύση της και μεταφέρουμε στο ψυγείο όπου διατηρείτε για 1 μήνα περίπου.
[Πηγή]: http://hungryforhungry.blogspot.com
Το
διαιτολόγιο των Χριστουγέννων περιέχει από «αηδονόγλωσσα μέχρι και του
πουλιού το γάλα». Ο χοίρος ήταν το πιο σημαντικό θρεπτικό εφόδιο του
παλαιότερου κρητικού νοικοκυριού αυτό τον καιρό. Τον ανάθρεφαν τους
τελευταίους, τέσσερεις με πέντε μήνες του χρόνου. Η διατροφή του ήταν
θεσπέσια για να δώσει καλό κρέας. Βραστές πατάτες με πίτερα, βελάνια,
μήλα, λάχανα, απίδια, απόπλυμα και ότι άλλο περίσσευε από το τραπέζι.
Παμφάγο ζώο!
