Γλέντι στον εορτασμό του Αγίου Παγκρατίου στο Καμάρι της Σαντορίνης Τρίτη 9.7.2019

Διαχρονικά στην περιοχή του Καμαριού της Σαντορίνης κυριαρχούσαν δύο μεγάλες τοπικές εορτές, ο εορτασμός της Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης και  του Αγίου Παγκρατίου, όπου το βράδυ της ομώνυμης ημέρας, η τότε Κοινότητα Καμαριού επί της Προεδρίας Βαγγέλη Σιγάλα, διοργάνωνε με ελεύθερη είσοδο τοπικά εορταστικά γλέντια στο παρευρισκόμενο κοινό από παραδοσικά όργανα, δίνοντας μια άλλη και διαφορετική ζωντάνια στην περιοχή μας.

Το αλφαβητάρι του Σαντορινιού κρασιού

Αλισαρόνια Σκούπα φτιαγμένη από λυγαριές.

Αμπασά Το πέρασμα από το ένα αμπέλι στο άλλο.
Ανεμόλοος Το μικρό παράθυρο της κάναβας, για να αερίζεται και να φεύγει η μυρωδιά του κρασιού.
Αφλα Μικρός αγωγός/ειδικό στόμιο, το οποίο βρίσκεται στον πάτο του

Η Ιστορία του Κρασιού στο Νησί της Σαντορίνης

Η ιδιαίτερη σύνθεση του εδάφους στο νησί της Σαντορίνης υπήρξε καταλυτικός παράγοντας, ως προς την καλλιέργεια εξαιρετικών τοπικών προϊόντων. 
Στη Σαντορίνη μπορεί κανείς να βρει το πεντανόστιμο τοματάκι, μια ποικιλία τομάτας σε μέτριο μέγεθος με έντονη γεύση και μοναδικό άρωμα. 
Η κάπαρη, η λευκή μελιτζάνα και η φάβα αποτελούν λιχουδιές, για τις οποίες είναι ξακουστό το Kυκλαδονήσι. Όμως, ξεχωριστή σελίδα στην τοπική παραγωγή της Σαντορίνης αποτελεί χωρίς αμφιβολία το κρασί.

Μαρινάτα ψάρια - σαβόρ, με αλισμαρί (δενδρολίβανο) σκόρδο και ξύδι! Μια Σαντορινιά Παράδοση!!!

Σύμφωνα με την παράδοση ο άνθρωπος προσπαθεί διαχρονικά να προσαρμοσθεί με τα δεδομένα της εποχής του.

Στις παλαιότερες εποχές, και αναφερόμαστε για το νησί της Σαντορίνης, ο άνθρωπος ζούσε με τα αυτά που του προσέφερε ο τόπος του.
Και ποια είναι αυτά; Είναι τα τοπικά προϊόντα της γης: κριθάρι (που έκαναν τις περιβόητες κριθαροκουλούρες, όσοι μπορεί να τις θυμούνται).

Ο Άγιος Αβέρκιος και το άνοιγμα των κρασιών στη Σαντορίνη!!!!!!

Σύμφωνα με την ιστορική παράδοση του νησιού της Σαντορίνης  ο εορτασμός του Αγίου Αβερκίου είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το άνοιγμα των κρασιών στη περιοχή μας, αφού κατά την ημέρα αυτή οι κάναβες (αποθήκες κρασιών, συνήθως υπόσκαφες) της Σαντορίνης άνοιγαν και δοκίμαζαν τα νέα τους κρασιά!

Οι ενδιαφερόμενοι λοιπόν περίμεναν με ιδιαίτερη χαρά την περίοδο αυτή, αρχής γενομένης από τον τρύγο και στη συνέχεια, το πάτημα των σταφυλιών στο πατητήρι όπου έβγαινε ο  μούστος με κατεύθυνση

Γιαπράκια Σαντορίνης! Οι παραδοσιακοί ντολμάδες του νησιού!!!

Τα Γιαπράκια της Κυρά-Βαρβάρας 
Μια παλιά παραδοσιακή συνταγή της Σαντορίνης από τρυφερά φύλλα γούλας (λαχανίδας) ή και του κουνουπιδιού, τα οποία γεμίζουμε με ρύζι κατά προτίμηση γλασέ. 
Πιο παλιά μάλιστα, οι παλαιότεροι έβαζαν και ένα χάραμα (κομμάτι) παστό λαρδί, για να δώσει το δικό του άρωμα στα γιαπράκια.

Σαντορινιά Διάλεκτος, η Ντοπιολαλιά της Σαντορίνης!

Είναι πολύ ωραίο να γνωρίζει κάποιος την τοπική του διάλεκτο και να την χρησιμοποιεί καμιά φορά μέσα από  τις παλιές του παρέες, που βίωσαν την γλώσσα αυτή.

Έτσι μ΄ αυτόν τον τρόπο εκφράζεται και η αγάπη του, στις παραδοσιακές μας ρίζες, οι οποίες χάνονται με γοργούς ρυθμούς μέσα από την καθημερινότητά μας.

Κάθε περιοχή στην επικράτεια έχει και την δική ντοπιολαλιά.

Η πατριδογνωσία και η βαθιά γνώση της ιστορίας των συνθηκών της χώρας μας, αποτελεί πηγή πλούτου για τις επερχόμενες γενιές.

Στη Σαντορίνη του ’70

Φωτογραφίες από παλιές καρτ ποστάλ και τον μικρό ασπρόμαυρο τουριστικό οδηγό της εποχής. 
Το ’70 πολύ λίγοι τουρίστες επισκέπτονταν το νησί. Είναι στην επικαιρότητα δώδεκα μήνες τον χρόνο, καθώς είναι από τα λίγα μέρη της χώρας μας που έχει καταφέρει να κερδίσει το στοίχημα του δωδεκάμηνου τουρισμού. Πρόκειται για τη Σαντορίνη που εάν και πλησιάζουμε στα τέλη Οκτωβρίου ζει ακόμη σε αυγουστιάτικους ρυθμούς.

Το έθιμο με τους λουκουμάδες κατά την παραμονή του εορτασμού του Αγίου Ανδρέα 29 Νοεμβρίου

Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι κάθε χρόνο το βράδυ της παραμονής του Αγίου Ανδρέα στο σπίτι μας φτιάχναμε λουκουμάδες!

Από πολύ παλιά  στη παράδοσή μας υπάρχει ένα έθιμο σύμφωνα με το οποίο αναφέρουν ότι ο Χριστός ενώ βρισκόταν σε περιοδεία με τους μαθητές του που δίδασκε και κήρυττε στο λαό, έφθασαν και στο χωριό του Αποστόλου Ανδρέα πεινασμένοι και διψασμένοι.

Ο ΑπόστολοςΑνδρέας τον προσκάλεσε στο σπίτι του, μαζί με τους υπολοίπους μαθητές.

Όμως στο σπίτι δεν υπήρχε κάτι που θα μπορούσαν να φάνε εκτός αλεύρι, μέλι, λάδι και νερό.

Ένας εργαζόμενος μιλάει για την ιστορία της πιο παλιάς ντοματοβιομηχανίας στην Ελλάδα

Ρεπορτάζ για το κόκκινο τριαντάφυλλο της Σαντορίνης από το 1915 έως και σήμερα.

Ανάμεσα σε δυο πολέμους και τη Μικρασιατική Καταστροφή ξεκινά και χτίζεται η ιστορία της ντοματοποιίας στην Ελλάδα. Ο πρώτος ντοματοποιός της χώρας, Δημήτρης Νομικός, ξεκίνησε παράγει πελτέ, δημιουργώντας το πρώτο προβιομηχανικό εργοστάσιο στη Μεσαριά της Σαντορίνης το 1915. Λίγο καιρό μετά το ξέσπασμα του

Μαρινάτα ψάρια - σαβόρ, με αλισμαρί (δενδρολίβανο) σκόρδο και ξύδι! Μια Σαντορινιά Παράδοση!!!

Σύμφωνα με την παράδοση ο άνθρωπος προσπαθεί διαχρονικά να προσαρμοσθεί με τα δεδομένα της εποχής του.

Στις παλαιότερες εποχές, και αναφερόμαστε για το νησί της Σαντορίνης, ο άνθρωπος ζούσε με τα αυτά που του προσέφερε ο τόπος του.
Και ποια είναι αυτά; Είναι τα τοπικά προϊόντα της γης: κριθάρι (που έκαναν τις περιβόητες

Εκκλησίες Καμαριού και Επισκοπής Γωνιάς Σαντορίνης, καθώς και οι εορταστικές τους εκδηλώσεις!!!

Η Επισκοπή Γωνιά ή Μέσα Γωνιά ή και Παλιό Χωριό όπως το ονομάζουν οι κάτοικοι της περιοχής, ένεκα του ότι κατά το σεισμό της 9ης Ιουλίου 1956 είχε υποστεί μεγάλες καταστροφές και κατά συνέπεια δημιουργήθηκε ο νέος του οικισμός, με την ονομασία Καμάρι.

Για το λόγο αυτό οι κάτοικοί  του το ονόμασαν και "Παλιό Χωριό".

Το χωριό αυτό βρίσκεται στους πρόποδες των γύρω χωριών Πύργου και Έξω Γωνιάς.

Καταβολάδι αμπελιάς! Αναννέωση - πολλαπλασιασμός αμπελιάς στη Σαντορίνη!!!

Η Σαντορίνη  πέρα από τον σημερινό της τουρισμό, παλαιότερα ήταν αποκλειστικά ένα αγροτικό νησί, όπου κυριαρχούσε ο αμπελώνας, η μικρόκαρπη σαντορινιά ντομάτα, η φάβα, αλλά και άλλες καλλιέργειες.
Η βασικότερη καλλιέργειά του ήταν και παραμένει, η καλλιέργεια του παραδοσιακού αμπελώνα, με τα ιδιαίτερα κλαδέματά του, αλλά και την χαμηλή του ανάπτυξη, έτσι ώστε να προφυλάγεται από τους

Φάβα Σαντορίνης!!!

Η φάβα Σαντορίνης είναι ένα από τα ελληνικά προϊόντα που είνα γνωστά σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο μιας και η συγκεκριμένη φάβα είναι πιο νόστιμη από τις άλλες. Είναι μάλιστα και προϊόν ΠΟΠ.              
Υλικά για 4 άτομα :

• 1 ½ φλιτζάνι τσαγιού φάβα Σαντορίνης
• 1 μεγάλο κρεμμύδι ξερό καθαρισμένο και κομμένο στη μέση

Art Space ένας απίθανος καλλιτεχνικός και παραδοσιακός χώρος στην Έξω Γωνιά της Σαντορίνης

Στο παραδοσιακό και γραφικό χωριό τηςΈξω Γωνιάς της Σαντορίνης, όπου βασιλεύει η αρχιτεκτονική παράδοση του νησιού, μεταξύ των όσων υπάρχουν, μπορεί κάποιος να επισκεφθεί κι ένα ιδιαίτερο χώρο όπου και αποτελεί πραγματικό στολίδι της περιοχής, εκεί όπου φωλιάζει καλά η παράδοση, αλλά και σύχρονη τέχνη από αστέρες του ευρύτερου καλλιτεχνικού στερεώματος, με κορυφαίους Έλληνες και ξένους δημιουργούς.

Χαρταετός και η ιστορία του

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΡΤΑΕΤΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

Ο ουράνιος χορευτής

Ένας αλλιώτικος λοιπόν περήφανος αϊτός,ο χαρταετός, η χιλιόχρωμη χαρά των μικρών και μεγάλων στο πανηγύρι της Καθαρής Δευτέρας, δεν είναι απλώς ένα ακόμα παιχνίδι, που ίπταται στον αέρα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το πέταγμά του στα ύψη και ο χορός του με τον άνεμο, ψηλά στον καταγάλανο ουρανό, δεν υποδηλώνει παρά την ανάταση και την κάθαρση της

Χαρταετός

Θα χρειαστείτε 
* Τρεις βέργες ή καλάμι ή κάποιο άλλο ελαφρύ ξύλο
* Σπάγκο
* Κόλλα
* Χαρτί γλασέ σε χρώμα της αρεσκείας σας ή πολύ λεπτό νάιλον
* Λεπτό σύρμα
* Ταινία κολλητική
* Χρωματιστά χαρτιά ή εφημερίδες για την ουρά

Παίρνουμε τα τρία ξύλα και τα κόβουμε όλα στο ίδιο μήκος (60- 80 εκατοστά). Τα δένουμε με τον